Dierbare iconen met duurzame kansen

December 2019 heeft Cora Nauta afscheid genomen als voorzitter van de Stichting Brugwachtershuisjes.

Mijn rode draad is: als iets mooi is en je wordt daar blij van dan blijft het ook duurzaam. Hoe meer mensen zich daar van bewust worden hoe meer we deze mooie dingen kunnen behouden.

In juli 2014 ben ik ‘binnengehaald’ door Lotti Hesper om de stichting te professionaliseren en structuur aan te brengen. Zorgen dat je weet waar je naar toe werkt, wat je plannen zijn en dat het geheel klopt. Het leek mij heel leuk om te doen. We zijn gelijk begonnen om er mensen bij te vragen en zijn nu met een groep van tien. Het zijn allemaal vrijwilligers. Dit geeft een heel andere werkvorm dan een loondienstorganisatie. Vrijwilligers werken uit bevlogenheid, passie, om een netwerk op te bouwen en gewoon voor de gezelligheid. Zij moeten niets maar het is ook niet vrijblijvend. Ze hebben verantwoordelijkheid en er wordt verwacht dat afspraken nagekomen worden. Ik heb er op ingezet dat de mensen het werk leuk vinden. Dat het een gezellige groep is maar vooral ook dat ze dingen doen waar ze goed in zijn, en dat ze hun verborgen talenten ontdekken.

Mijn grootste succes zijn de drie pijlers die nu tot stand zijn gekomen. De eerste pijler is: ‘Projecten’. Hier organiseren we kunst- en cultuurprojecten in de huisjes. Ook doen we opdrachten voor eigenaren. De tweede pijler is: ‘Exploitatie’. Het is, na lang onderhandelen, gelukt om enkele huisjes in beheer te krijgen. We kunnen nu vijf huisjes verhuren aan kunstenaars en ondernemers. Hierdoor komt er ook een klein beetje geld binnen. De derde pijler is: ‘Kennis’. Er is zoveel kennis bij de medewerkers. Dat willen we vasthouden en uitbreiden in een kenniscentrum. Als mensen de organisatie verlaten blijft hun kennis en ervaring behouden voor de andere medewerkers.

Een tegenslag was de afwijzing door de Bankgiroloterij. We hebben een aanvraag gedaan voor subsidie. Daar is veel werk in gaan zitten. Het was allemaal keurig voor elkaar. Desondanks is de aanvraag afgewezen. Heel erg jammer, want hoe ga je dan verder? Gelukkig zijn we hier ook overheen gekomen.

De kracht van de stichting is dat ze alle huisjes in Nederland op de kaart heeft gezet. Op de website zijn locaties aangegeven en zijn de activiteiten per huisje te zien. Dat dit aandacht krijgt stimuleert anderen om ook iets te doen. De Stichting is een landelijke organisatie. Ze concentreert zich echter vooral op Zuid Holland. Lokaal zijn er verschillende, vaak kleine, organisaties bezig om iets met de brugwachtershuisjes te doen.

Kunst leidt tot discussie en geeft sociale samenhang.

De nieuwe voorzitter, Marjan van Gerwen, heeft een kunst en cultuur achtergrond. De structuur van de stichting staat. Zij zal het op haar manier invulling geven. Ik heb mijn taak gedaan. Wel blijf ik betrokken bij de opbouw van de kennisbank. Samen zorgen dat ook dit structuur krijgt, dat het gestroomlijnd wordt.

Waar het om draait zijn de brugwachtershuisjes. Ze hebben altijd een sociale functie gehad. Nu ze niet meer operationeel zijn, zou het zonde zijn als ze uit het straatbeeld verdwenen. Door de stichting ben ik me ervan bewust geworden hoe mooi ze zijn. Voorheen had ik er nooit zo op gelet.
De sociale functie moeten we terugbrengen en dat kan heel goed door middel van kunst. Ze zijn vaak te mooi om leeg te laten. Ik hoop dat het de stichting lukt om de huisjes weer tot leven te wekken. Het zou ook mooi zijn als bepaalde huisjes gebruikt konden worden om, op kunstzinnige wijze, informatie te geven over het verleden van het huisje, de rivier waar het aan ligt, de omgeving. Zo verbind je dingen met elkaar. Heden en verleden. Educatief en creatief.

Tekst en foto Cora: Margriet van Beek | 4 februari 2020
Foto banner: Studio Suir

This entry was posted in Blog. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *